(Nie)Idealna Mama

Kiedy wymawiamy słowo Mama myślimy zazwyczaj o własnej matce, teściowej lub rodzicielce bliskiej osoby. Mama jest po to, aby chroniła, karmiła i wychowywała swoje dziecko. To właśnie ona lub osoba, która ją zastępowała była w centrum naszego stawania się tym, kim jesteśmy. Wielcy przywódcy, myśliciele i artyście w przeróżnej formie oddają hołd macierzyństwu kobiety podkreślając jak ogromny wpływ na ich życie wywarła matka.

Mam świadomość, że są osoby, dla których wspomnienie swojej mamy oznacza ból, problemy i konflikty. Mimo iż kochają je w głębi serca, wiele przykrości sprawia im mówienie o relacjach z nimi. Nie chcę dziś krytykować kobiet, które zdecydowały się na rodzicielstwo, ale jedynie pokazać kilka” typów” nieidealnych relacji z mamą.

  • Mama Manekin

Alienacja.Wyobcowanie spowodowane brakiem kontaktu z matką przynosi katastrofalne skutki w dorosłym życiu dziecka w postaci problemów w nawiązywaniu więzi. Przede wszystkim takie osoby doświadczają doświadczają powierzchownych relacji a ich partnerzy nie są w stanie porozumieć się z nimi na głębszym poziomie.

Dystans. Buduje emocjonalną granicę oddzielającą taką osobę od reszty rodziny,która skutkuje pozostawieniem troski o rozwój emocjonalny swoich dzieci współmałżonkowi.

Wycofanie. Ludzie świadomie wycofujący się w głąb siebie, szczególnie w trudnych sytuacjach , sprawiają ból swoim bliskim, kiedy nie pozwalają sobie pomóc.

Brak zaufania często powiązany jest dodatkowo z agresją i wrogim nastawieniem do otoczenia poprzez budowanie dystansu wobec innych. Osoby nieufne same atakują i walczą a każdym, kto próbuje nawiązać z nimi bliższą więź.

Zrywanie więzi. Ludzie próbujący zapełnić lukę pozostawioną przez Mamę Manekina zazwyczaj oczekują od swoim bliskich i przyjaciół, by sprostały wszystkim ich emocjonalnym brakom wyniesionym z dzieciństwa. Patrzą na swoich partnerów życiowych jak na księcia/księżniczkę z bajki, co odmieni ich dotychczasowe jałowe emocjonalnie życie. Partner nie jest w stanie sprostać ich wygórowanym oczekiwaniom i wymaganiom.

Złe relacje są skutkiem dorastania w atmosferze strachu. Poczucie bezpieczeństwa, jakim matka otacza swoje dziecko, uzbraja je w siłę, która pozwoli przetrwać okres samotności  nim nastąpi nawiązanie bliskiej więzi w dorosłym życiu.

  • Porcelanowa Mama

Ten „typ” mamy ma tendencję do wyolbrzymiania uczucia swojego dziecka. Płacz niemowlęcia spowodowany mokrą pieluchą może u niej urosnąć do problemu dziejowego.

Ucieczka. Kiedy dziecko jest spokojne i pogodne, jego rodzicielka także taka jest. Jednak kiedy dziecko czuje się niepewnie, Porcelanowa Mama  stara się emocjonalnie odciąć od tej sytuacji. Dziecko musi poradzić sobie same z ukojeniem, aż mama znowu „wróci”.

Nadinterpretacja. Porcelanowe Mamy żyją w świecie emocjonalnych dramatów i wszystkie wydarzenia odbierają przez ich pryzmat. Kiedy dziecko odczuwa niepokój, taka mama daje się ponieść własnym niepokojom. Ogarnia ją przerażenie, że nie ma kontroli nad swoimi wszystkimi emocjami.

Regres. W momencie kiedy dziecko czuje się nieszczęśliwe, Porcelanowa Mama sama staje się dzieckiem. W momencie, kiedy powinna być wsparciem dla dziecka, sama oczekuje pomocy z jego strony.

Czułość i troskliwość. Porcelanowa Mama stara się zapobiec wszelkim możliwym przykrościom, które mogą je spotkać, ignorując przy tym jego życie wewnętrzne. Jej próby gaszenia zapalonej zapałki za pomocą kanistra z benzyną skutkują tym, że dziecko najczęściej coraz bardziej zamyka się w sobie.

Wstyd. Mama Porcelanowa często wini dziecko za okazywanie zbyt silnych emocji. Często mówi do swojego dziecka „Jeśli kochasz mamusię, to nie płacz już więcej”.

Reagowanie złością. Wiele Porcelanowych Mam karze swoje dzieci za okazywanie „złych” emocji. Kiedy dziecko marudzi, płacze albo po prostu się złości taka mama odpowiada przemocą, chcąc, by ono się uspokoiło: „Przestań już ryczeć albo nie kupię ci nowej zabawki”.

  • Mama Kontroler

Dziecko, które zostało wychowane przez Mamę Kontrolera doświadczyło uzależnienia się od mamy.

Szukanie wsparcia u mamy. Mama Kontroler sprawuje kontrolę nad każdą możliwą sferą życia swojego dziecka, krępuje jego swobodę życia a jednocześnie bardzo je kocha i wspiera. Często jest bardzo zaangażowana w jego życie w pozytywnym znaczeniu tego słowa. Z tego powodu depresja, konflikty z innymi osobami czy nieumiejętność usamodzielnienia się w dorosłym życiu nie zawsze ujawnia się jako problem w relacji z matką. Bywa, że dziecko nieświadomie wraca do mamy szukając u niej wsparcia w sprawach, których podłożem jest właśnie łącząca z nią więź.

Problem Mamy. Czasem dziecko obwinia siebie, gdy matka skarży się, że zbyt mało poświęca się jej uwagi. Mimo bycia dorosłym wciąż czuje się, że to na wciąż przepełnia i rządzi jego życiem.  Może też czuć się przytłoczony jej nadmiernie okazywanym zainteresowaniem jego sprawami. Problemem nie jest mama, która nie pozwala na samodzielność czy też wpędza w poczucie winy.  Problemem jest ukształtowanie własnej tożsamości i niezależności oraz nauka stawiania granic we wzajemnych relacjach.

  • Mama Puchar Mistrzów

Przeciętność. Są dzieci, które czują się kochane, kiedy zwyciężają. Wydaje się, że ich rodzicielka ożywia się kiedy osiągają sukcesy, jest pochłonięta ich sprawami i oddana im wtedy bez reszty. Kiedy jednak da o sobie znać przeciętność , radość zanika, a mama nie skupia już na nich całej swej uwagi.

Mama tego nie lubi. Być może zabrzmi to oburzająco, ale zdarza się, że w dziecku jest coś, co jego matkę  drażni. Bywa po prostu, że dziecko zachowuje się tak, że mamie się to nie podoba. Np. introwertyczka może wychować pełne agresji dziecko tak, że będzie ono chętnie bawić się w atak imperium, niż usiądzie u mamy na kolanach, aby poczytać książkę. Nie chodzi tu o naturę dziecka, po prostu to nie są „sprawy mamy”. Matka powinna wspierać swoje dziecko, towarzyszyć mu w jego działaniach i pobudzać do rozwijania zainteresowań zamiast karać za to, że nie jest to w jej stylu.

  • Mama Zawsze Szef

Dobra matka chce, by jej dziecko nabyło cech i zdolności osoby dorosłej. Pragnie pomagać w rozwoju osoby, która stanie się równorzędnym partnerem i przyjacielem, nie zaś wiecznie dużym dzieckiem. Kiedy Mama Kontroler rani istotę osobowości dziecka, Mama Zawsze Szef upośledza zdolność dziecka do bycia odrębną jednostką, prawidłowo funkcjonującą w dorosłym życiu.

Myślenie. Mama powinna nauczyć dziecko myśleć samodzielnie, unikać dawania dobrych rad i gotowych odpowiedzi, ale zachęcić je do szukania odpowiedzi na własną rękę. Ponadto do niej należy zachęcanie dziecka do krytycznego myślenia, dociekliwości i pomoc w odnajdowaniu odpowiedzi na pytanie z cyklu „A dlaczego…?”

Skutki posiadania Mamy Zawsze Szefa. Takie dzieci mają trudności w relacjach z innymi dorosłymi. Ponadto borykają się z problemami, które może ująć w hasła: zawsze lepszy, zawsze gorszy, wiecznie zbuntowany.

  • Mama Karta Kredytowa

Problem Mam Karta Kredytowa polega na tym, że choć ma one swoje życie, wiąż podtrzymują układ zależności ze swoim dzieckiem. Często upatrują u swoich dzieci emocjonalnej rekompensaty za ich oddanie.  Gdy dzieci są dorosłe i chcą urządzać swoje życie po swojemu, Mamy Karta Kredytowa czują się oszukane, porzucone, budząc w potomstwie poczucie winy.

Reklamy

2 thoughts on “(Nie)Idealna Mama

  1. Bardzo ciekawy podział wychwyciłaś. Ale często bywa i tak, że to z powodu zachowań dziecka kobiety stają się właśnie takimi mamami.

    Polubienie

  2. Nie znałam tych określeń, bardzo ciekawy, edukacyjny wpis. Osobiście najbliżej chyba mi kiedyś będzie do matki kontrolera, mam nadzieję, że ogarnę granicę, co dla dziecka jest dobre, a co będzie mu szkodzić.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s